سایت تفریحی جوک کده | جوک روز

عبرت آموز - سایت تفریحی جوک کده | جوک روز

دوستیابی

داستان دختر خودفروش

داستان دختر خودفروش

داستان دختر خودفروش

**********

مادر آگاه در صدد نصیحت دخترش بر آمد چرا که این خواسته، از نظر اجتماعی امری ناپسندبوده و هست….
و این کار چنین شخصی را هر چند که دارای زیبایی و ثروت باشد، از جامعه ساقط می‌گرداند.
اما دختر بر رأی خود پافشاری نمود.
مادر با اصرار دخترش موافقت کرد اما به چند شرط؛ که اگر در این شرطهای مادر پیروز شد،
اختیارش در دست خودش باشد….
شرط اوّل مادر این بود که از دخترش خواست صبحگاه در جلوی قصر حاکم بایستد
و هنگامی که حاکم از قصر خارج می‌شود و از جلویش می‌گذرد، خود را بر زمین بیندازد؛
گویا که بیهوش شده است و سپس بنگرد که چه چیزی برایش رخ می‌دهد.
دختر شرط مادر را پذیرفت تا ببیند چه می‌شود..

او صبح روز بعد جلوی قصر حاکم رفت و هنگامی که حاکم بیرون شد، خود را به بیهوشی زد و به زمین انداخت.
ناگهان حاکم به سویش شتافت و او را از زمین بلند کرد و همه با اهتمام زیاد دور و برش جمع شدند.
دختر جوان تظاهر کرد که به هوش آمده است و از حاکم سپاسگزاری نمود و شتابان از آن‌جا دور شد
تا به مادرش خبر دهد که در امتحان اوّل پیروز شده است و امتحان دوم چه باشد…

in jokkade.ir

مادرش به او گفت: فردا هم باید به همان‌جا بروی و این نمایشت را به هنگام خروج حاکم که از پیشت می‌گذرد، اجرا کنی.
دختر چنین کرد، اما نتیجه‌اش با نتیجه‌ی دیروزی فرق می‌کرد؛ این بار حاکم به سویش نرفت،
بلکه وزیر رفت و او را از زمین بلند کرد و دور و برش برخی از محافظان جمع شدند و حاکم اصلاً به وی توجهی نکرد!!
دختر باز چنین وانمود کرد که به هوش آمده و از وزیر تشکر کرد و رفت تا واقعه‌ی امتحان دوم را به مادرش خبر دهد.

باز از مادرش نسبت به امتحان سوم پرسید و جواب مادر همین بود که فردا هم باید به هنگام خروج حاکم چنین کنی.

روز بعد هم دختر چنین کرد و هنگامی که خود را بر زمین انداخت،
فرمانده محافظان آمد و او را از راه کنار زد و رهایش نمود و به جز چند نفری هیچ کس نزدیک نیامد و این‌ها هم زود او را ترک کردند..
دختر به سوی مادر بازگشت و آن‌چه را پیش آمده بود، با نوعی دلتنگی و حسرت بازگو نمود
و از مادرش پرسید: آیا امتحان به پایان رسیده است؟

in jokkade.ir

مادر گفت: نه دخترم! فردا هم از تو می‌خواهم که چنین کاری را دوباره انجام دهی
و در آخر مرا از آن‌چه اتفاق می‌افتد با خبر کنی که این آخرین روز امتحان است!
دختر چنان کرد که مادر گفته بود؛ اما این دفعه گریان به نزد مادر آمد که امتحان روز آخر برایش سخت شده بود؛
چرا که کسی به نزدیکش نیامده بود تا او را کمک کند،
بلکه برخی او را مسخره کرده بودند و برخی دیگر بد گفته و عده‌ای با پاهایشان او را کنار زده بودند…

در این لحظه مادرِ فهمیده به دخترش گفت: عاقبت تمام خود فروشان همین است؛
در ابتدا همه از اشراف، ثروتمندان و… پیشت می‌آیند،
اما وقتی که چند روزی از آن گذشت، همه از تو متنفر می‌شوند، بلکه تو را مسخره می‌کنند.
کرامت از دست رفته‌ات هرگز به تو باز نمی‌گردد،
حتى پست‌ترین مردم هم تو را به باد تمسخر میگیرند…
با وجود آن هنوز هم می‌خواهی به دنبال اینکار بروی؟

داستان سوپاپ اطمینان

داستان سوپاپ اطمینان

داستان سوپاپ اطمینان

**************

حاکمی کشوری را اشغال کرد. به وزیر خود گفت :
قوانینی تنظیم کن تا دهن این ملتو سرویس کنیم .
فردای آن روز وزیر نزد شاه آمد و قوانین را خواند:
1. مالیات جدید سه برابر قبلی
2. حقوق ربع عرف بقیه کشورها
3. شاه صاحب جان و مال همه مردم است
4. آروغ زدن ممنوع!!
شاه گفت : بند چهارم چه معنی دارد ؟
وزیر : بند چهارم سوپاپ اطمینان است.

in jokkade.ir

جارچیان قوانین را اعلام کردند. ملت گفتند:
این که جان و مال ما از آن شاه باشد، توجیه دارد؛ چون ایشان صاحب قدرت است، ولی یعنی چه نتوانیم آروغ بزنیم؟
مردم برای این که از امر شاه نافرمانی کرده باشند، در کوچه و پس کوچه آروغ می زدند.
جلسات شبانه و مخفیانه اروغ برگزار می کردند و ….
ماموران هم مدام در حال دستگیری آروغ زن ها بودند
و گاهی به جلسات شبانه و و مخفیانه یورش می بردند و آروغ زن ها را دستگیر می کردند .
روزی شاه به وزیر گفت الان معنی سوپاپ اطمینانی را که گفتی ، فهمیدم
چون باعث شده که هیچ کس به سه قانون اول توجهی نکند!!

داستان پیرمرد عاقل

داستان پیرمرد عاقل

داستان پیرمرد عاقل

**************

پیرمرد ۹۲ ساله که سر و وضع مرتبی داشت در حال انتقال به خانه سالمندان بود.
همسر ۷۰ ساله اش به تازگی در گذشته بود و او مجبور بود خوانندش را ترک کند.
پس از چند ساعت انتظار در سرسرای خانه سالمندان, به او گفته شد که اتاقش حاضر است.
پیرمرد لبخندی بر لب آورد و همینطور که عصازنان به طرف آسانسور می‌رفت به او توضیح دادم که اتاقش خیلی کوچک است و به جای پرده روی پنجره هایی از کاغذ چسبانده شده است.
پیرمرد درست مثل بچه ای که اسباب بازی تازه ای به او داده باشند با شوق و اشتیاق فراوان گفت : خیلی دوستش دارم.
به او گفتم ولی شما هنوز اتاقتان را ندیده اید! چند لحظه صبر کنید الان می رسیم.
in jokkade.ir

او گفت: به دیدن و ندیدن ربطی ندارد. شادی چیزی است که من از پیش انتخاب کرده ام.
اینکه من اتاق را دوست داشته باشم یا نداشته باشم به مبلمان و دکور و غیره و بستگی ندارد.
به این بستگی دارد که تصمیم بگیرم چگونه به آن نگاه کنم.
من پیش خودم تصمیم گرفتم که اتاق را دوست داشته باشم. این تصمیمی است که هر روز صبح که از خواب بیدار می‌شوم میگیرم.
من دو کار می‌توانم بکنم؛ یکی اینکه تمام روز را در رختخواب بمانم و مشکلات قسمت های مختلف بدنم را که دیگر خوب کار نمی‌کنند بشمارم,
یا اینکه از جا برخیزم و به خاطر آن قسمت هایی که هنوز درست کار می کنند شکرگزار باشم.

in jokkade.ir

هر روز, هدیه ای است که به من داده می شود و من تا وقتی که بتوانم چشمانم را باز کنم بر روی روز جدید و تمام خاطرات خوشی که در طول زندگی داشته ام تمرکز خواهم کرد.
سن زیاد مثل یک حساب بانکی است. آنچه را که در طول زندگی ذخیره کرده باشید می توانید بعدا برداشت کنید.
بدین خاطر راهنمایی من به تو این است که هرچه میتوانی شادی های زندگی را در حساب بانکی حافظه ات ذخیره کنی.

راهنمایی های ساده زیر را برای شاد بودن به خاطر بسپاریم :

  1.  قلب تان را از نفرت و کینه خالی کنید.
  2. ذهنتان را از نگرانی آزاد کنید.
  3.  ساده زندگی کنید.
  4.  بیشتر بخشنده باشید.
  5. کمتر انتظار داشته باشید.

رطب خورده منع رطب چون کند؟

رطب خورده منع رطب چون کند؟

رطب خورده منع رطب چون کند؟

 

می گویند در زمان حضرت رسول (ص) مادری همراه کودک خردسالش پیش آن حضرت آمد و گفت:

“یا رسوال الله ! من از دست این بچه عاجز شده ام.

این بچه خرما را زیاد دوست دارد و زیاد میخورد و حالا هم حالش خوب نیست و بیمار است.

طبیب هم گفته که خرما برایش خوب نیست ولی حرف مرا نمی شنود و هرچه سفارش میکنم که خرما نخورد باز هم گوش نمی دهد.

چون فرمایش شما اثر دارد او را به خدمتتان آوردم تا بفرمائید رطب نخورد.”

پیغمبر فرمودند :

“بسیار خوب! شما امروز بروید و فردا دوباره کودک را بیاورید تا او را نصیحت کنم”

مادر بچه اش را برد و فردایش آورد.

رطب خورده منع رطب چون کند؟

پیامبر اکرم(ص) با زبان خوش به او فرمود که از خوردن خرما(رطب) پرهیز کند تا بیماری اش خوب شود

و وقتی خوب شد آنوقت هرچقدر خرما خواست بخورد!

کودک قبول کرد و گفت:

“تا حالا نگفته بودند که چرا نباید خرما بخورم،

اگر درست به من می فهماندند که در این حالت خرما برایم ضرر دارد گوش می کردم و نمی خوردم

ولی مادرم می خواست با داد و فریاد و نفرین و بد و بیراه مرا از خرما خوردن باز دارد،

من هم خرما میخواستم و به توپ و تشر او اهمیت نمی دادم.

همه ی بچه ها می خواهند خوب باشند ولی می خواهند دلیل هرچیزی را بفهمند.”

پیغمبر کودک را نوازش فرمود و وقتی حرفها تمام شد مادرش از حضرت تشکر بسیار کرد و پرسید:

“یا رسول الله! وقتی کار به این آسانی بوده است آیا ممکن است بفرمایید چرا دیروز اورا نصیحت نفرمودید؟

مگر دیروز چه اشکالی داشت که فرمودید امروز بروید و فردا بیائید؟

اگر دیروز نصیحت فرموده بودید دیگر نیازی نبود این راه دور را من دوباره بیایم و حضورتان شرفیاب شوم.”

حضرت فرمود:

“دیروز با امروز از لحاظ ظاهری فرقی نداشته و هردو روز، روز خداست.

علت اینکه من به شما گفتم امروز بچه را ببرید و فردا او را بیاورید این بود:

روزی دیگران را از خوردن خرما منع کنم که خودم خرما نخورده باشم.

حرف هرکس وقتی موثر است که خود گوینده به آنچه می گوید عمل کند.”

منبع: کتاب داستانهای شیرین ایرانی نوشته اسمعیل شاهرودی

ضرب المثل استخوان لای زخم

ضرب المثل استخوان لای زخم

               ضرب المثل استخوان لای زخم

 

یک روز قصابی وقتی داشت با ساطور گوسفندی را شقه میکرد یک استخوان ریزه از دم ساطور پرید و به چشمش رفت و درد گرفت.

قصاب دست روی چشمش گذاشت و فوراً دوید و خودش را به مطب پزشکی رساند.

چشم پزشک، چشم قصاب را معاینه کرد و فهمید که یک ریزه استخوان در آن است

ولی استخوان را درنیاورد و چشم قصاب را دوا زد و آنرا بست و گفت:

چیزی نیست خوب می شود، فردا هم بیایید تا آنرا دوباره معاینه کنم و ببینم.

فردا چشم قصاب بدتر شد و دردش شدیدتر گردید

ولی باز هم پزشک قدری دوا در آن ریخت و از مایع مخصوص چند قطره ای به چشمش چکانید و گفت:

نگران نباشید خوب می شود. چشم عضو حساسی است و باید تا چندروز مرتبا در آن این قطره را بچکانیم تا خوب شود.

طبیب طماع هرروز پول دوا و درمان را می گرفت و استخوان ریزه را از چشم او بیرون نمی آورد

و قصاب هم هرروز نیم من گوشت مغز ران برای طبیب بی انصاف هدیه می برد!

ضرب المثل استخوان لای زخم

این بود تا یک روز که قصاب به طبیب مراجعه کرد و از درد چشم می نالید.

طبیب در مطب نبود.

پسر بزرگش که چشم پزشک خوبی بود بجای پدرش نشسته بود و بیماران را معاینه می کرد.

تا استخوان ریزه را در چشم قصاب دید فوراً آنرا با انبرک و پنس ظریفی از چشمش درآورد

زخم چشم را دوا زد و درد آن هم ساکت شد و گفت:

از امروز چشمتان بهتر می شود اگر بازهم درد داشت یک بار دیگر بیایید تا ببینم

ولی اگر فردا بهتر بود احتیاجی به آمدن نیست از همین دوا تا چندروز هرروز سه چهار قطره به چشمتات بریزید خوب می شود.

قصاب رفت و طبیب جوان خوشحال بود که چشم بیمار را علاج کرده

وقتی پدرش آمد پرسید: کسی نیامد؟

پسر گفت: چرا، آن قصاب آمد و چشمش را دوا زدم و رفت.

ضرب المثل استخوان لای زخم

چندروز گذشت و دیگر از قصاب خبری نشد.

پزشک از پسرش پرسید: با چشم قصاب چه کار کردی که دیگر پیدایش نیست؟

پسر گفت: پدر جان بنظرم چشمش خوب شده. چونکه آنروز با ذره بین من دیدم که یک استخوان خیلی ریز در چشمش باقی مانده،

آنرا درآوردم و دردش ساکت شد و رفت.

لابد دیگر چشمش درد نمیکند،چطور شما آن استخوان ریزه ی داخل چشم اورا ندیده بودید؟!

چشم پزشک گفت: پسرک ساده! چرا دیده بودم ولی تو آن نیم من گوشت خالص هرروز را که می آرود ندیده بودی؟!

من آن استخوان را لای زخم باقی گذاشتم که تا چندروز دیگر هم گوشت ما مفت و مجانی برسد!

واقعا که بعضی از  اطبا این چنینید!

و بجای تلاش در بهبودی مریض تا بتوانند او را نی دوشند و برایش خرج تراشی می کنند!

منبع: کتاب داستانهای شیرین ایرانی نوشته اسمعیل شاهرودی

سه درس مهم زندگی ۱۹ آذر ۱۳۹۴

سه درس مهم زندگی
١_ اگر میخواهی دروغی نشنوی، اصراری برای شنیدن حقیقت نداشته باش…

٢_ به خاطر داشته باش هرگاه به قله رسیدی همزمان در کنار دره ای عمیق ایستاده اى…

٣_ هرگز با یک آدم نادان مجادله نکنید، تماشاگران ممکن است نتوانند تفاوت بین شما را تشخیص دهند…

داستان عبرت اموز عروسی

داستان عبرت اموز عروسی

داستان عبرت اموز عروسی

یه کارت عروسی دستم رسید از بس جذب این کارت شدم
گفتم برای شما هم تعریف کنم :
یکی از شخصیتهای مهم دخترش رو عروس میکنه،
بعد توی کارت عروسیش مینویسه که :
بِاسْمه تعالی ؛
” خواهی که جهان در کف اقبال تو باشد ،
شیرین کسی باش که فرهاد تو باشد ” .
دوشیزه فلانی و آقای بهمانی به عقد هم در آمدند!

in  jokkade.ir

بنا داشتیم جشن باشکوهی در نظر بگیریم و شما را هم دعوت کنیم
ولی تصمیم گرفتیم بودجه جشن را بدهیم به یک آقا پسر و دختر خانم دیگری
تا آنها هم ازدواج کنند , بنابراین جشنی نداریم.
این کارت جهت اطلاع بود که بدانید ازدواج انجام شد …
گر چه از دیدارتان محرومیم ولی امیدواریم این عمل خداپسندانه را بپسندید و تأیید کنید.
التماس تفکر!!!

آدمهای بزرگ قامتشان بلند تر نیست؛
خانه شان بزرگ تر نیست؛
ثروتشان هم بیشتر نیست؛
آنها قلبی بزرگ و نگاهی مهربان دارند…

با سوادان بیشتر در معرض لگد خرند. گویند در گذشته دور، در جنگلی شیر حاکم جنگل بود و مشاور ارشدش روباه بود و خر هم نماینده ی حیوانات در دستگاه حاکم بود. با وجود ظلم سلطان و تایید خر و حیله روباه همه حیوانات، جنگل را رها کرده وفراری شدند، تا جایی که حاکم و نماینده و مشاورش هم تصمیم به رفتن گرفتند. در مسیر گاهگاهی خر گریزی میزد و علفی می خورد. روباه که زیاد گرسنه بود به شیر گفت اگر فکری نکنیم تو و من از گرسنگی می میریم و فقط خر زنده می ماند، زیرا او گیاه خوار است، شیر گفت: چه فکری داری؟ روباه گفت: خر را صدا بزن و بگو ما برای ادامه مسیر نیاز به رهبر داریم.

داستان جالب تله موش ۱ شهریور ۱۳۹۴

داستان جالب تله موش 

………………..

موش ازشکاف دیوار سرک کشید تا ببیند این همه سروصدا برای چیست ..

 

مرد مزرعه دار تازه از شهر رسیده بود و بسته ای با خود آورده بود و زنش با خوشحالی مشغول باز کردن بسته بود.

موش لب هایش را لیسید و با خود گفت : کاش یک غذای حسابی باشد  ….

اما همین که بسته را باز کردند ، از ترس تمام بدنش به لرزه افتاد ؛ چون صاحب مزرعه یک تله موش خریده بود.

موش با سرعت به مزرعه برگشت تا این خبر جدید را به همه ی حیوانات بدهد . او به هرکسی که می رسید ، می گفت :« توی مزرعه یک تله موش آورده اند، صاحب مزرعه یک تله موش خریده است .. . . »!

…………

بقیه در ادامه مطلب

داستان جالب مرد درستکاری که شهر دزدها را بهم ریخت

داستان جالب مرد درستکاری که شهر دزدها را بهم ریخت

داستان جالب مرد درستکاری که شهر دزدها را بهم ریخت

………….

شهری بود که همه اهالی آن دزد بودند.
شبها پس از صرف شام، هرکس دسته کلید بزرگ و فانوس را برمیداشت و از خانه بیرون میزد؛
برای دستبرد زدن به خانه یک همسایه.
حوالی سحر با دست پر به خانه برمیگشت، به خانه خودش که آن را هم دزد زده بود.

به این ترتیب، همه در کنار هم به خوبی و خوشی زندگی میکردند؛
چون هرکس از دیگری می دزدید و او هم متقابلاً از دیگری، تا آنجا که آخرین نفر از اولی می دزدید.

داد و ستدهای تجاری و به طور کلی خرید و فروش هم در این شهر به همین منوال صورت میگرفت؛
هم از جانب خریدارها و هم از جانب فروشنده ها……

in jokkade.ir

دولت هم به سهم خود سعی میکرد حق و حساب بیشتری از اهالی بگیرد و آنها را تیغ بزند
و اهالی هم به سهم خود نهایت سعی و کوشش خودشان را میکردند که سر دولت را شیره بمالند
و نم پس ندهند و چیزی از آن بالا بکشند؛ به این ترتیب در این شهر زندگی به آرامی سپری میشد.

نه کسی خیلی ثروتمند بود و نه کسی خیلی فقیر و درمانده.

روزی، چطورش را نمیدانیم؛ مرد درستکاری گذرش به شهر افتاد و آنجا را برای اقامت انتخاب کرد.

شبها به جای اینکه با دسته کلید و فانوس دور کوچه ها راه بیفتد
برای دزدی، شامش را که میخورد، سیگاری دود میکرد و شروع میکرد به خواندن رمان.

دزدها میامدند؛ چراغ خانه را روشن میدیدند و راهشان را کج میکردند و میرفتند.

اوضاع از این قرار بود تا اینکه اهالی، احساس وظیفه کردند که به این تازه وارد توضیح بدهند
که گرچه خودش اهل این کارها نیست، ولی حق ندارد مزاحم کار دیگران بشود.
هرشب که در خانه میماند، معنیش این بود که خانواده ای سر بی شام زمین میگذارد و روز بعدهم چیزی برای خوردن ندارد.

in jokkade.ir

بدین ترتیب، مرد درستکار در برابر چنین استدلالی چه حرفی برای گفتن میتوانست داشته باشد؟
بنابراین پس از غروب آفتاب، او هم از خانه بیرون میزد و همانطور که از او خواسته بودند،
حوالی صبح برمیگشت؛ ولی دست به دزدی نمیزد.

آخر او فردی بود درستکار و اهل اینکارها نبود. میرفت روی پل شهر میایستاد
و مدتها به جریان آب رودخانه نگاه میکرد و بعد به خانه برمیگشت
و میدید که خانه اش مورد دستبرد قرار گرفته است.

در کمتر از یک هفته، مرد درستکار دار و ندارد خود را از دست داد؛ چیزی برای خوردن نداشت و خانه اش هم که لخت شده بود.

ولی مشکلی این نبود. چرا که این وضعیت البته تقصیر خود او بود. نه! مشکل چیز دیگری بود.
قضیه از این قرار بود که این آدم با این رفتارش، حال همه را گرفته بود!

او اجازه داده بود دار و ندارش را بدزدند بی آنکه خودش دست به مال کسی دراز کند.

in jokkade.ir

به این ترتیب، هر شب یک نفر بود که پس از سرقت شبانه از خانه دیگری، وقتی صبح به خانه خودش وارد میشد،
میدید خانه و اموالش دست نخورده است؛ خانه ای که مرد درستکار باید به آن دستبرد میزد.

به هر حال بعد از مدتی به تدریج، آنهایی که شبهای بیشتری خانه شان را دزد نمیزد رفته رفته اوضاعشان از بقیه بهتر شد
و مال و منالی به هم میزدند و برعکس،
کسانی که دفعات بیشتری به خانه مرد درستکار (که حالا دیگر البته از هر چیز به درد نخوری خالی شده بود) دستبرد میزدند،
دست خالی به خانه برمیگشتند و وضعشان روز به روز بدتر میشد و خود را فقیرتر میافتند.

به این ترتیب، آن عده ای که موقعیت مالیشان بهتر شده بود،
مانند مرد درستکار، این عادت را پیشه کردند که شبها پس از صرف شام، بروند روی پل چوبی و جریان آب رودخانه را تماشا کنند.

این ماجرا، وضعیت آشفته شهر را آشفته تر میکرد؛
چون معنیش این بود که باز افراد بیشتری از اهالی ثروتمندتر و بقیه فقیرتر میشدند.

in jokkade.ir

به تدریج، آنهایی که وضعشان خوب شده بود و به گردش و تفریح روی پل روی آوردند،
متوچه شدند که اگر به این وضع ادامه بدهند، به زودی ثروتشان ته میکشد
و به این فکر افتادند که “چطور است به عده ای از این فقیرها پول بدهیم که شبها به جای ما هم بروند دزدی”.

قراردادها بسته شد، دستمزدها تعیین و پورسانتهای هر طرف را هم مشخص کردند:
آنها البته هنوز دزد بودند و در همین قرار و مدارها هم سعی میکردند سر هم کلاه بگذارند
و هرکدام از طرفین به نحوی از دیگری چیزی بالا میکشید و آن دیگری هم از … .
اما همانطور که رسم اینگونه قراردادهاست، آنها که پولدارتر بودند و ثروتمندتر و تهیدستها عموماً فقیرتر میشدند.

عده ای هم آنقدر ثروتمند شدند که دیگر برای ثروتمند ماندن، نه نیاز به دزدی مستقیم داشتند
و نه اینکه کسی برایشان دزدی کند. ولی مشکل اینجا بود که اگر دست از دزدی میکشیدند، فقیر میشدند؛
چون فقیرها در هر حال از آنها میدزدیدند.

فکری به خاطرشان رسید؛ آمدند و فقیرترین آدمها را استخدام کردند تا اموالشان را در مقابل دیگر فقیرها حفاظت کنند
اداره پلیس برپا شد و زندانها ساخته شد.

به این ترتیب، چند سالی از آمدن مرد درستکار به شهر نگذشته بود
که مردم دیگر از دزدیدن و دزدیده شدن حرفی به میان نمیاوردند.
صحبتها حالا دیگر فقط از دارا و ندار بود؛ اما در واقع هنوز همه دزد بودند….


برچسب ها